Φωτογραφία: από ανοικτές πηγές
Η χρήση ξύλινων σκευών στην κουζίνα απαιτεί ειδικές γνώσεις για την αποφυγή σαλμονέλλωσης και δυσάρεστων οσμών
Πηγή:
Οι ξύλινες σανίδες κοπής αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της σύγχρονης κουζίνας. Ωστόσο, σε αντίθεση με τα πλαστικά ανάλογα, το φυσικό ξύλο χρειάζεται ιδιαίτερη φροντίδα και έχει αυστηρούς περιορισμούς στη χρήση. Η παραβίαση αυτών των κανόνων μπορεί να οδηγήσει όχι μόνο σε αλλοίωση του αποθέματος, αλλά και σε σοβαρά προβλήματα υγείας. Σχετικά με αυτό γράφει η NV.
Η κύρια διαφορά μεταξύ των ξύλινων σανίδων είναι το πορώδες τους. Το ξύλο είναι ικανό να απορροφά υγρά και μαζί τους μικροσκοπικούς παθογόνους μικροοργανισμούς. Σε αντίθεση με το πλαστικό, το οποίο είναι μη πορώδες και απολυμαίνεται ευκολότερα, οι ίνες του ξύλου μπορούν να φιλοξενήσουν βακτήρια που με την πάροδο του χρόνου προκαλούν τροφική δηλητηρίαση.
Οι κατεστραμμένες σανίδες είναι πιο επικίνδυνες: οι βαθιές αυλακώσεις από ρωγμές και μαχαίρια γίνονται ιδανικό έδαφος αναπαραγωγής μικροβίων. Εάν εμφανιστούν ορατά ελαττώματα στην επιφάνεια, το προϊόν πρέπει να αντικατασταθεί αμέσως.
Πέντε κατηγορίες προϊόντων που σκοτώνουν το ξύλο
Οι ειδικοί εντοπίζουν πέντε κύριες ομάδες προϊόντων που είναι ανεπιθύμητο ή επικίνδυνο να κοπούν σε ξύλινη επιφάνεια:
- Ωμό κρέας, πουλερικά και ψάρια. Αυτός είναι ο βασικός κανόνας της συντήρησης. Οι χυμοί του ωμού κρέατος εισχωρούν βαθιά στους πόρους, δημιουργώντας κίνδυνο σαλμονέλας και άλλων λοιμώξεων. Για τέτοια τρόφιμα, είναι προτιμότερο να χρησιμοποιείτε πλαστικές σανίδες που μπορούν να χειριστούν σε υψηλές θερμοκρασίες.
- Πολύ χρωματισμένα τρόφιμα. Τα παντζάρια, ο κουρκουμάς, τα μούρα και το κόκκινο λάχανο αφήνουν μόνιμους λεκέδες που είναι σχεδόν αδύνατο να αφαιρεθούν από τις φυσικές ίνες χωρίς να καταστραφεί η δομή του ξύλου.
- Καυστικά συστατικά. Το σκόρδο και τα κρεμμύδια έχουν ισχυρά αιθέρια έλαια που απορροφώνται αμέσως από το ξύλο. Είναι πολύ δύσκολο να απομακρυνθούν αυτές οι οσμές και μπορούν να μεταφερθούν στο επόμενο τρόφιμο, π.χ. στα φρούτα.
- Ξινά φρούτα και λαχανικά. Οι ντομάτες και τα εσπεριδοειδή περιέχουν οξέα που διαβρώνουν σταδιακά τη δομή του ξύλου, καθιστώντας το ξηρό και επιρρεπές σε σχισίματα.
- Καυτές και λιπαρές τροφές. Τα λίπη μπορούν να διεισδύσουν στις ίνες και να σαπίσουν με την πάροδο του χρόνου, ενώ οι υψηλές θερμοκρασίες προκαλούν στρέβλωση και ράγισμα της σανίδας.
Μυστικά της σωστής φροντίδας και απολύμανσης
Οι ξύλινες σανίδες δεν πρέπει να μουλιάζουν στο νερό για να διαρκέσουν για μεγάλο χρονικό διάστημα. Θα πρέπει να καθαρίζονται με ζεστό νερό και απορρυπαντικό, μετά το οποίο θα πρέπει να σκουπίζονται καλά και οι δύο πλευρές. Για την απολύμανση συνιστάται διάλυμα ξυδιού ή υπεροξειδίου του υδρογόνου.
Αν έχει εμφανιστεί δυσάρεστη οσμή, μια δοκιμασμένη μέθοδος θα βοηθήσει: πασπαλίστε το σανίδι με αλάτι και τρίψτε το με μισό λεμόνι, αφήνοντας το μείγμα για 5 λεπτά. Για να αφαιρέσετε τους λεκέδες, χρησιμοποιήστε μια πάστα από μαγειρική σόδα και νερό.
Πώς να αναγνωρίσετε πότε είναι ώρα να λαδώσετε μια σανίδα
Ένα σημαντικό βήμα στη λειτουργία είναι η προετοιμασία. Για το σκοπό αυτό πρέπει να χρησιμοποιείται μόνο ορυκτέλαιο ποιότητας τροφίμων. Μια απλή δοκιμή με μια σταγόνα νερού θα βοηθήσει να προσδιοριστεί η κατάσταση του ξύλου: αν το νερό απορροφηθεί στην επιφάνεια – η σανίδα χρειάζεται άμεση λίπανση.
Το λάδι δημιουργεί ένα προστατευτικό φράγμα που εμποδίζει την υγρασία και τα βακτήρια να εισέλθουν στο εσωτερικό του ξύλου. Συνιστάται να αποθηκεύετε τις σανίδες κάθετα, ώστε να εξασφαλίζεται η ελεύθερη κυκλοφορία του αέρα και από τις δύο πλευρές.
Ο ιστότοπος δεν είναι ασφαλής! Όλα τα δεδομένα σας βρίσκονται σε κίνδυνο: κωδικοί πρόσβασης, ιστορικό προγράμματος περιήγησης, προσωπικές φωτογραφίες, τραπεζικές κάρτες και άλλα προσωπικά δεδομένα θα χρησιμοποιηθούν από επιτιθέμενους.
