Σε αυτό το συμπέρασμα κατέληξαν επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Σαν Ντιέγκο. Τα αποτελέσματα της μελέτης τους δημοσιεύονται στο περιοδικό Cell.
Η ομάδα ανέλυσε γονιδιώματα ιών, συμπεριλαμβανομένων της γρίπης Α, του Έμπολα, του πυρετού Μάρμπουργκ, του SARS και του SARS-CoV-2, εστιάζοντας στην περίοδο λίγο πριν από τη μετάδοση του ιού στον άνθρωπο. Οι επιστήμονες ανέμεναν να βρουν σημάδια προσαρμογής που προετοιμάζουν τον ιό να μολύνει τον άνθρωπο. Ωστόσο, οι φυλογενετικές αναλύσεις έδειξαν ότι οι ιοί δεν υπέστησαν ασυνήθιστη φυσική επιλογή ούτε απέκτησαν αξιοσημείωτες εξελικτικές αλλαγές πριν από τη μετάδοση στον άνθρωπο.
“Τα ευρήματά μας αμφισβητούν την ιδέα ότι οι πανδημικοί ιοί έχουν ιδιαίτερες ιδιότητες πριν από την επαφή με τον άνθρωπο. Οι περισσότεροι ιοί είναι ήδη αρχικά ικανοί να μολύνουν τον άνθρωπο και να εξαπλωθούν μεταξύ των ανθρώπων και ο κύριος παράγοντας κινδύνου είναι η επαφή του ανθρώπου με τα ζώα και το τροποποιημένο περιβάλλον τους”, δήλωσαν οι επιστήμονες.
Η μελέτη επιβεβαίωσε επίσης ότι η εξάπλωση του SARS-CoV-2 ήταν φυσική. Δεν βρήκαν στοιχεία εργαστηριακής προσαρμογής στο γονιδίωμα του ιού. Εξαίρεση αποτέλεσε ο ιός της γρίπης Η1Ν1, ο οποίος προκάλεσε την πανδημία του 1977 μετά από 20 χρόνια απουσίας. Παρουσίασε ένα προφίλ πίεσης επιλογής χαρακτηριστικό της εργαστηριακής προσαρμογής, επιβεβαιώνοντας μια μακροχρόνια υπόθεση πιθανής διαρροής.
Σύμφωνα με τους επιστήμονες, τα ευρήματα αυτά είναι σημαντικά για την πρόληψη μελλοντικών επιδημιών. Τονίζουν ότι οι προσπάθειες για τον έλεγχο των ζωονοσογόνων ιών θα πρέπει να επικεντρωθούν στις αλληλεπιδράσεις ανθρώπου-ζώων και στις αλλαγές του οικοσυστήματος, αντί να αναζητούν σπάνιες “υπερμεταλλάξεις” ιών.
