Τι είναι ο ίλιγγος
Ο ίλιγγος είναι η αίσθηση της ψευδούς κίνησης του χώρου ή του ίδιου του σώματος. Τις περισσότερες φορές εκδηλώνεται ως ίλιγγος, ο οποίος συνοδεύεται από απώλεια προσανατολισμού, ναυτία, απώλεια ισορροπίας, ακόμη και προβλήματα ακοής ή όρασης. Η κατάσταση αυτή δεν αποτελεί ανεξάρτητη ασθένεια, αλλά σύμπτωμα μιας σειράς παθολογιών που σχετίζονται με διαταραχές του αιθουσαίου συστήματος, του εγκεφάλου ή των εσωτερικών οργάνων.
Αιτίες του ιλίγγου
Οι κύριες αιτίες του ιλίγγου χωρίζονται σε δύο μεγάλες ομάδες:
1. Περιφερικές διαταραχές – σχετίζονται με βλάβη στο εσωτερικό αυτί ή στο αιθουσαίο νεύρο:
- η νόσος του Meniere, η οποία συνοδεύεται από εμβοές και προοδευτική απώλεια ακοής.
- Αιθουσαία νευρίτιδα, η οποία προκαλείται από φλεγμονή του αιθουσαίου νεύρου.
- Καλοήθης παροξυσμικός ίλιγγος θέσης (BPPD), ο οποίος σχετίζεται με μετατόπιση των ωτολίθων στους ημικύκλιους σωλήνες του έσω ωτός.
2. Κεντρικές διαταραχές – προκαλούνται από βλάβες στον εγκέφαλο:
- Εγκεφαλικό επεισόδιο ή παροδικό ισχαιμικό επεισόδιο.
- Ημικρανίες με αύρα, μερικές φορές συνοδευόμενες από ίλιγγο.
- Σκλήρυνση κατά πλάκας και άλλες νευρολογικές παθήσεις.
Πώς εκδηλώνεται ο ίλιγγος
Τα συμπτώματα του ιλίγγου μπορεί να ποικίλλουν ανάλογα με την αιτία, αλλά τα πιο τυπικά συμπτώματα είναι:
- Μια ξαφνική αίσθηση περιστροφής ή πτώσης.
- Αστάθεια κατά το περπάτημα ή την ορθοστασία.
- Ναυτία και έμετος.
- Αυξημένη εφίδρωση.
- Διπλή όραση ή προσωρινή οπτική δυσλειτουργία.
- Κουδούνισμα στα αυτιά ή προσωρινή απώλεια ακοής.
Ποιοι είναι οι κίνδυνοι του ιλίγγου
Αν και ο ίδιος ο ίλιγγος σπάνια απειλεί τη ζωή, οι επιπτώσεις του μπορεί να είναι εξαιρετικά σοβαρές:
- Κίνδυνος πτώσεων. Η απώλεια ισορροπίας οδηγεί συχνά σε τραυματισμό, ιδίως στους ηλικιωμένους.
- Ψυχολογικές επιπτώσεις. Τα επίμονα επεισόδια ιλίγγου μπορεί να προκαλέσουν άγχος, κατάθλιψη και κοινωνική απομόνωση.
- Σύμπτωμα σοβαρής ασθένειας. Ο ίλιγγος μπορεί να είναι σημάδι εγκεφαλικού επεισοδίου, όγκου στον εγκέφαλο ή άλλων επικίνδυνων καταστάσεων που απαιτούν άμεση ιατρική φροντίδα.
Διάγνωση
Οι ακόλουθες μέθοδοι χρησιμοποιούνται για τον εντοπισμό των αιτιών του ιλίγγου:
- Κλινική εξέταση και δοκιμασία αιθουσαίας λειτουργίας (π.χ. δοκιμασία Dix-Holpike για DPPH).
- Απεικόνιση – μαγνητική τομογραφία ή αξονική τομογραφία κεφαλής για την αξιολόγηση του εγκεφάλου.
- Ακοομετρία για τον έλεγχο της ακοής.
- Εξετάσεις αίματος για να αποκλειστεί η φλεγμονή ή η λοίμωξη.
Η θεραπευτική προσέγγιση εξαρτάται από την αιτία. Για να μειώσετε τον κίνδυνο εμφάνισης ιλίγγου, θα πρέπει:
- Να έχετε ενεργό τρόπο ζωής και να ασχολείστε με τη σωματική δραστηριότητα.
- Αντιμετωπίστε εγκαίρως τις φλεγμονώδεις παθήσεις του αυτιού.
- Αποφεύγετε τις απότομες κινήσεις του κεφαλιού και του λαιμού.
- Να κάνετε τακτικές εξετάσεις με το γιατρό σας εάν έχετε χρόνιες παθήσεις.
