Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι η σύνθεση του αίματος των ανθρώπων που ζουν μέχρι τα 100 χρόνια ή και περισσότερο είναι σε πολλά σημεία πιο κοντά σε εκείνη των νέων παρά των 80χρονων. Σε αυτό το συμπέρασμα κατέληξαν ερευνητές από τα Πανεπιστήμια της Γενεύης και της Λωζάνης στο πλαίσιο του προγράμματος SWISS100. Τα αποτελέσματα δημοσιεύονται στο περιοδικό Aging Cell (AC).
Η μελέτη συνέκρινε τις παραμέτρους του αίματος 39 μακρόβιων ατόμων ηλικίας 100-105 ετών, 59 ατόμων που είχαν συμπληρώσει το 80ό έτος της ηλικίας τους και 40 εθελοντών ηλικίας 30-60 ετών. Οι επιστήμονες ανέλυσαν τα επίπεδα 724 πρωτεϊνών στον ορό, συμπεριλαμβανομένων δεικτών φλεγμονής και καρδιαγγειακού κινδύνου.
Αποδείχθηκε ότι για 37 πρωτεΐνες, τα προφίλ των μακρόβιων ήταν πολύ πιο κοντά στην ομάδα των δεικτών στην ηλικία των 30-60 ετών από ό,τι στους 80χρονους. Ωστόσο, οι επιστήμονες σημειώνουν ότι οι αλλαγές επηρέασαν μόνο το 5% του συνόλου των πρωτεϊνών που μελετήθηκαν. Σύμφωνα με τους συγγραφείς, το αποτέλεσμα αυτό δεν υποδηλώνει την “απουσία γήρανσης”, αλλά την επιβράδυνση ορισμένων βασικών βιολογικών διεργασιών.
Οι πιο αξιοσημείωτες διαφορές αφορούσαν πρωτεΐνες που σχετίζονται με το οξειδωτικό στρες, μια διαδικασία που επιταχύνει τη γήρανση των κυττάρων. Το επίπεδό της ήταν σημαντικά χαμηλότερο στους μακροζωιστές. Ταυτόχρονα, η συγκέντρωση των αντιοξειδωτικών πρωτεϊνών ήταν επίσης χαμηλότερη: κατά τη γνώμη των συγγραφέων, αυτό δεν αντανακλά έλλειψη άμυνας, αλλά μια αρχικά χαμηλότερη ανάγκη γι’ αυτήν λόγω του χαμηλού οξειδωτικού στρες.
Επιπλέον, τα επίπεδα των πρωτεϊνών που ρυθμίζουν την εξωκυττάρια μήτρα παρέμειναν φυσιολογικά στους μακρόβιους. Αντίθετα, τα επίπεδα των φλεγμονωδών μορίων, συμπεριλαμβανομένης της ιντερλευκίνης-1 άλφα, ήταν μειωμένα. Ο μεταβολισμός των λιπιδίων και των υδατανθράκων παρουσίασε επίσης ένα πιο ευνοϊκό προφίλ. Ειδικότερα, η πρωτεΐνη DPP-4, που εμπλέκεται στη ρύθμιση των επιπέδων ινσουλίνης και γλυκόζης, διατηρήθηκε καλά.
Οι συγγραφείς τονίζουν ότι η γενετική εξηγεί μόνο το ένα τέταρτο περίπου του φαινομένου της μακροζωίας. Ο τρόπος ζωής, η διατροφή, η σωματική δραστηριότητα και οι κοινωνικοί παράγοντες που μπορεί να συμβάλλουν στη μείωση της φλεγμονής και του οξειδωτικού στρες παίζουν σημαντικό ρόλο.
