Τα ευρήματα δημοσιεύονται στο περιοδικό Science Immunology (SciIm).
Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι ένας υποτύπος μονοκυττάρων -κυττάρων του ανοσοποιητικού συστήματος- παράγει το αντιφλεγμονώδες μόριο ιντερλευκίνη-10 (IL-10), το οποίο μειώνει τη μετάδοση των ερεθισμάτων πόνου από τους νευρώνες. Στους άνδρες, τα κύτταρα αυτά ήταν σημαντικά πιο ενεργά, γεγονός που οι επιστήμονες απέδωσαν σε υψηλότερα επίπεδα τεστοστερόνης.
Κανονικά, οι υποδοχείς του πόνου ενεργοποιούνται από τραυματισμό ή ένα ισχυρό ερέθισμα. Ωστόσο, στον χρόνιο πόνο, μπορούν να ενεργοποιηθούν ακόμη και χωρίς σαφή αιτία. Νέα δεδομένα δείχνουν ότι όχι μόνο η πυροδότηση του πόνου, αλλά και η ικανότητα του οργανισμού να τον “σβήνει” εγκαίρως παίζει σημαντικό ρόλο.
Χρησιμοποιώντας πολυδιάστατη φασματική κυτταρομετρία ροής, η ομάδα διαπίστωσε ότι τα μονοκύτταρα αλληλεπιδρούν άμεσα με τους νευρώνες, επηρεάζοντας την ένταση του σήματος.
Σε πειράματα σε ποντίκια, ο αποκλεισμός των αρσενικών σεξουαλικών ορμονών μείωσε τη δραστηριότητα των κυττάρων που παράγουν IL-10 και εξασθένησε την αναλγητική δράση.
Τα αποτελέσματα επιβεβαιώθηκαν σε μια σειρά ανεξάρτητων δοκιμών.
Σύμφωνα με τους συγγραφείς, η ανακάλυψη αλλάζει τις ιδέες σχετικά με τη φύση του χρόνιου πόνου και εξηγεί γιατί οι γυναίκες είναι πιο πιθανό να βιώσουν τη μακροχρόνια πορεία του. Στο μέλλον, οι επιστήμονες σκοπεύουν να διερευνήσουν τη δυνατότητα δημιουργίας φαρμάκων που διεγείρουν την παραγωγή IL-10, ώστε όχι απλώς να μπλοκάρουν τον πόνο, αλλά να επιταχύνουν τη φυσική εξασθένησή του.
